पहिल्या पावसानंतरउठलेल्या मातीच्या वासातपसरलेली हुरहूर ......मनात नकळत उतरणारी.अंगणात उतरलेल्यासांजेचा चेहरा मलूल... कोरडा...किणाऱ्यावरच्याअगणित पाऊलखुणातहरवलेले तुझे पाय...सूर्याच्या सात्विक डोळ्यातवादळात उतरवीत तशी..स्वप्नांची शिडं...बेमालूम उतरलेली.एखाद्या निर्मनुष्य पायवाटेवरवाटचूकल्या वाटसरूसारखेघुटमळणारे आयुष्या...त्यात एखादी सांजदुखऱ्या जखमांचं गोंदण लेऊनतुझा चेहरा देऊन जाणारी.......बिनदिक्कत.मी उद्ध्वस्त वादळाचेउरले-सुरले अवशेष....माझ्या वटीत भरून ठेवतो आहे...फक्त तुझी आठवण म्हणून ...!!- गजानन मुळे
अंतर सोलून काढावे कुणी तशा या कविता उललेल्या अक्षरांनी साकारतात कागदावर...जाणीवेच्या, माझं हे उलनं सलनं असतं सुरूच ..माझ्या जगण्यातून न जगण्यापर्यंत ...
मंगळवार, ३० ऑक्टोबर, २०१२
फक्त तुझी आठवण म्हणून ...!!
मंगळवार, १६ ऑक्टोबर, २०१२
ऋण
सांगून कधी का फिटतेशब्दांचे ऋण आभाळीपरतून पाखरे येतीसांजेच्या मलूल वेळीमी टाळत गेलो रस्तेते उजाडणारे अंतरकुठेच पोचलो नाहीहे कळून आले नंतरहातात निखारे फुललेहे ठेचाळताना पायफुंकून पिताना ताकओठांवर आली सायसुनसान रात्रीच्या वेळीमी मिटले जेव्हा डोळेअनुसयेच्या मांडीवरचीतेंव्हा हसली होती बाळे
या उमलत्या कळ्यांची फुले व्हावी .....
या उमलत्या कळ्यांची फुले व्हावी
पाकळ्यांना आभाळाची कळा यावी
कोणता ऋतू तसा येतो घराला
कोण का खुडते कधी पाखराला
पापणीतल्या पाण्याला नाव नाही
चोर हा तर चोर असतो साव नाही
तू तशी आभाळवेडी पांगताना
कोवळे हे स्वप्न माझे रंगताना
ही अशी हातात आली दोन बोटे
नकळता बोचले कित्येक काटे
तरी ना सुटलेच वेडे वेड तुझे
रक्तातुनी रक्ताची हाक गाजे
का बरे खुडतात लोक या कळ्यांना
वेद्नेचाच घाव का या पाकळ्यांना
तू तशी 'मुलगी' याची खंत नाही
तुझ्यातून भेटते मला रोज आई
पावले जर चालली तर दूर जावी
अन् चालण्याचीही कधी नशा यावी
या उमलत्या कळ्यांची फुले व्हावी
पाकळ्यांना आभाळाची कळा यावी
- गजानन मुळे
मंत्र
पायरीवर पहुडलेलं मलूल अंग
सर्वदूर पसरलेला काळोखा रंग
चिमण्यांची चिवचिव अधूनमधून
रात्र पसरत चाल्लेली घरावर
तरी थाप नाही दारावर कुणाचीच ....
आज
आज ....आभाळ चिरून
नृसिंहाच्या रुपात
अवतरायला हवा
एखादा कवडसा
माझ्या बंद दाराआत
घरात ....!!
सोबण्याची झापड उघडून
या काळोखानं माझ्याच घरात
कसं घर केलं कळलंसुद्धा नाही
आता मला प्रल्हादासारखं काहीतरी
पुटपुटायला हवं ....!!
- गजानन मुळे
शुक्रवार, २४ ऑगस्ट, २०१२
ती खूप दिवसांनी भेटली तेंव्हा
ती खूप दिवसांनी भेटली
तेंव्हा
सांगत होती काहीबाही
अधीर होऊन
बोलत होती मनसोक्त.
मी मात्र डोळस असून
आंधळा झालो.
आणि चालत गेलो
तिचीच वाट....
चालता चालता
तिच्या ओठांतून ठिबकणाऱ्या
शब्दांच्या प्रवाहात
वाहूनच गेलो अचानक...
आणि नंतर कसोशीनं
प्रवाहाच्या उलट दिशेनं....
पोहत पोहत तिथे पोचलो...
जिथे तिच्या काळजाच्या
किनाऱ्यावर
नक्षी कोरत वाळूवर ...
कुणीतरी केलेलं घर.
आणि नंतर
मीही मग
जाऊन उभा राहिलो...
गुढगाभर पाण्यात
एखाद्या ध्यानस्थ
बगल्यासारखा
सावजाची वाट बघत ...
... ती बोलतच होती ....
... ती बोलतच होती
..........!!
आणि अखेरपर्यंत
सावजासारखा मला तिचा
एकही शब्द सापडला
नाही.....!!
- Gajanan Mule
रविवार, १९ ऑगस्ट, २०१२
शुक्रवार, १० ऑगस्ट, २०१२
गैरसमज
प्रस्थरांवर कोरून ठेवावेत
एकेका दिवसाचे अंक....
आणि नंतर
याच खडकाच्या ढिगाऱ्यावर बसून
आयुष्याचा हिशोब चुकता करावा.
विश्वासाने कुणाच्या खांद्यावर टाकावा हात
तर हात निखळतात हल्ली ...
शब्द टाकून पहावा कोणाकडे तर
शब्दांचा खच पडतो आपल्याच पुढ्यात हल्ली....
त्यापेक्षा चिमण्यांशी ... झाडांशी ...
मावळत्या ....उगवत्या सूर्याशी बोललेलं बरं ....
समुद्रकिनाऱ्याची मऊशार वाळू तुडवत
संध्याकाळ घालवलेली बरी....
किंवा शेवटी उंबरठ्यावर बसून
समोरच्या चिंचोळ्या गल्लीतली गर्दी न्याहाळलेली बरी ....
हल्ली माणसांत मिसळलं की
भाऊगर्दीत सामील झाल्याचा
माझा पक्का गैरसमज होतो.....!!
- गजानन मुळे
सोमवार, ३० जुलै, २०१२
तू आज नाही आलास
तू आज नाही आलास... उद्या येशील !!उद्या नाही .....तर परवा येशील ...!!पण आज ना उद्यातुला यावंच लागेल ...हे तुलाही माहित आहे आणि मलाही.पण असे किती दिवस आणि किती महिनेतू कोरड्याने तुडवत जाणार आहेस ...?तुझ्या करड्या नी कोरड्या पावलांच्याटाचेखाली काय काय तुडवत चाल्लायस...हे एकदा ओल्या नजरेने पाहून तरी घे ...ये ....तू येशीलच कधीतरी ...हे नक्की ...पण वरातीमागून यावेत घोडेतसा येऊन उपयोग काय ....?तहानलेली माती आणितहानलेली गोठ्यात गाय ....!!आभाळभर पाखरं आहेत ...नभ आहे ... वारा आहे ...सारं.....सारं... सारं आहे ....फक्त नाहीस तो तू.आणि तुझ्याशिवाय काहीच नाहीहे तुलाही माहित आणि मलाही
याची सदस्यत्व घ्या:
पोस्ट (Atom)